Онро ки ба дили ҳеҷ ба ҷуз ёр набошад

آن را که به دل هیچ به جز یار نباشد

Ғамҳои ҷаҳонро бадалаш бор набошад

غمهای جهان را بدلش بار نباشد

Брмн қаламӣ нест чу султони ҳавас ро

برمن قلمی نیست چو سلطان هوس را

Ғам нест гарми ҷома қлмкор набошад

غم نیست گرم جامه قلمکار نباشد

Вайронаи моро ки аз он пои бркобим

ویرانه ما را که از آن پا برکابیم

Чун хонаи зин , гӯ дар ва девор набошад

چون خانه زین، گو در و دیوار نباشد

Ларзад басараши чатри шаҳаншоҳии кунин

لرزد بسرش چتر شهنشاهی کونین

Онро ки басари миннат дастор набошад

آن را که بسر منت دستار نباشد

Онро ки басари халъат фахраст зи фақраш

آن را که بسر خلعت فخر است ز فقرش

Аз атлас ( ва ) дебоаш чаро ор набошад ? !

از اطلس (و) دیباش چرا عار نباشد؟!

Аз доираи расми ҷаҳон , ман ки бурунам

از دایره رسم جهان، من که برونم

Гӯи кори ман хаста бпргор набошад

گو کار من خسته بپرگار نباشد

Дилгири кдўроти ҷаҳонам , ки мабодо

دلگیر کدورات جهانم، که مبادا

Ойӣнаи дили қобил дидор набошад

آیینه دل قابل دیدار نباشد

Он меҳри зи битолъим парда нишин аст

آن مهر ز بیطالعیم پرده نشین است

Кофари бчнини рӯз гирифтор набошад

کافر بچنین روز گرفتار نباشد

Тоқи дили дарвеш , турои масрафи зари бас

طاق دل درویش، ترا مصرف زر بس

Гӯи тоқи равоқи ту тлокор набошад

گو طاق رواق تو طلاکار نباشد

Ҷое ки на бенанди зи сӯрати сӯии маънӣ

جایی که نه بینند ز صورت سوی معنی

Чун воъизи мо сӯрат девор набошад ? !

چون واعظ ما صورت دیوار نباشد؟!