Шурӣ агар басар ҳаст , дастор гӯ набошад

شوری اگر بسر هست، دستار گو نباشد

Брдўши бор сар ҳаст , сарбор гӯ набошад ?

بردوش بار سر هست، سربار گو نباشد؟

Дил чун анор агар ҳаст , пурхӯни зи дасти шухӣ

دل چون انار اگر هست، پرخون ز دست شوخی

Бар тани қабои зи шухӣ , гулнор гӯ набошад !

بر تن قبا ز شوخی، گلنار گو نباشد!

Худ ҷома дар ?бирт ҳаст , дастор бар сарат ҳаст

خود جامه در برت هست، دستار بر سرت هست

Гар бим маҳшарат ҳаст , зртор гӯ набошад !

گر بیم محشرت هست، زرتار گو نباشد!

Пасту баланди гетӣ , чун мавҷ дар гузор аст

پست و بلند گیتی، چون موج در گذار است

Тай мешавад чу ин роҳ , ҳамвор гӯ набошад

طی میشود چو این راه، هموار گو نباشد

Гар боғ ва гар дуконаст , вари молу хон ва монаст

گر باغ و گر دکانست، ور مال و خان و مانست

Аз баҳр дигаронаст , бсёргў набошад

از بهر دیگران است، بسیارگو نباشد

Рӯзӣ чу бо так ва ду , ҳар рӯз мерасад нав

روزی چو با تک و دو، هر روز میرسد نو

Дар хонаи гандуму ҷӯ , анбор гӯ набошад

در خانه گندم و جو، انبار گو نباشد

Дорад чу мурғи умрат , парвози баси суръат

دارد چو مرغ عمرت، پرواز بس سرعت

Асбоби айшу ъушрат , тайёр гӯ набошад

اسباب عیش و عشرت، طیار گو نباشد

Хонанд аҳли давлат , бедори бахти худ ро

خوانند اهل دولت، بیدار بخت خود را

Ҷуз фитна нест ин бахт , бедор гӯ набошад

جز فتنه نیست این بخت، بیدار گو نباشد

Гуҳи фикри қасру айвон , гуҳи зикри боғу бустон

گه فکر قصر و ایوان، گه ذکر باغ و بستان

Ҷое ки мекунӣ ҷон , гулзор гӯ набошад

جایی که میکنی جان، گلزار گو نباشد

Бар рӯй айби мардон , чун суфра пӯшишӣ нест

بر روی عیب مردان، چون سفره پوششی نیست

Дастор хон агар ҳаст , дастор гӯ набошад

دستار خوان اگر هست، دستار گو نباشد

Мо бетаъаллуқонро , ёрии зи кас тамаъ нест

ما بی تعلقان را، یاری ز کس طمع نیست

Моро ки ғам надорем , ғмхўор гӯ набошад

ما را که غم نداریم، غمخوار گو نباشد

Ёрӣ ки вақти корӣ , ноед бакори ёрӣ

یاری که وقت کاری، ناید بکار یاری

Гирад азуи канорӣ , он ёр гӯ набошад

گیرد ازو کناری، آن یار گو نباشد

Неи дили турои пар аз дард , неи ҷони ғамин на рухи зард

نی دل ترا پر از درد، نی جان غمین نه رخ زرد

Кирдор бояд оварад , гуфтор гӯ набошад

کردار باید آورد، گفتار گو نباشد

Воъиз чу хуш беоне , ҳроФу нуктаи доне

واعظ چو خوش بیانی، حراف و نکته دانی

Аммо ҳамин забонӣ , кирдор гӯ набошад

اما همین زبانی، کردار گو نباشد