Ҳамчунон каз оби сарви бӯстон қад ме кашад

همچنان کز آب سرو بوستان قد می‌کشد

Нахли оҳ аз рафтани умрами чунон қад ме кашад

نخل آه از رفتن عمرم چنان قد می‌کشد

Тӯл омолам надорад пой кам аз тӯли умр

طول آمالم ندارد پای کم از طول عمر

Орзӯ бо зиндагонии ҳам Аннан қад ме кашад

آرزو با زندگانی هم‌عنان قد می‌کشد

Чун замини ташна аз баси гиряи дздидм ба худ

چون زمین تشنه از بس گریه دزدیدم به خود

Занг дар ойӣнаи дил , сабзаи сон қад ме кашад

زنگ در آیینه دل، سبزه‌سان قد می‌کشد

намехӯрд аз ҷӯйбори ҳасани боғи ишқи об

می‌خورد از جویبار حسن باغ عشق آب

Зоби гул , нахли сафири булбулон қад ме кашад

زآب گل، نخل صفیر بلبلان قد می‌کشد

Бас ки дар поят чу воъизи куштагон ҷон ме диҳанд

بس که در پایت چو واعظ کشتگان جان می‌دهند

Сарви болои ту , аз оби равон қад ме кашад

سرو بالای تو، از آب روان قد می‌کشد