Заҳмати айём , роҳати ҷӯи фузун тар ме кашад
زحمت ایام، راحتجو فزونتر میکشد
Сахтӣ аз даврон барои болаш пар ме кашад
سختی از دوران برای بالش پر میکشد
Баҳри некон , ме тавон ранҷи гарон ҷонон кашид
بهر نیکان، میتوان رنج گرانجانان کشید
Бор ҳар сангии тарозуи баҳр гавҳар ме кашад
بار هر سنگی ترازو بهر گوهر میکشد
Дар дили осоӣ парешонон мабош аз шона кам
در دل آسای پریشانان مباش از شانه کم
Каз навозиши зулфҳоро даст бар сар ме кашад
کز نوازش زلفها را دست بر سر میکشد
Шоядаш гардад гирифтанҳои муфлиси узрхоҳ
شایدش گردد گرفتنهای مفلس عذرخواه
Заҳматӣ каз шарм доданҳо тавонгар ме кашад
زحمتی کز شرم دادنها توانگر میکشد
Гар кунад қасди ҳалоки хеши муфлис , давр нест
گر کند قصد هلاک خویش مفلس، دور نیست
Дар баҳорони бед аз он бар хеш ханҷар ме кашад
در بهاران بید از آن بر خویش خنجر میکشد
Гулистони оби худ аз сарчашма мегирад , на ҷӯ
گلستان آب خود از سرچشمه میگیرد، نه جو
Ин қадари соил чаҳ миннат аз тавонгар мекашад ? !
این قدر سائل چه منت از توانگر میکشد؟!
Нест ҳаргизи ҳасрати қимати шиносони сухан
نیست هرگز حسرت قیمتشناسان سخن
Калаки воъиз ҳар нафаси оҳии зи дил барме кашад
کلک واعظ هر نفس آهی ز دل برمیکشد