Бо ҳамаи зиштӣ , бдоми ишқи хешии пои банд
با همه زشتی، بدام عشق خویشی پای بند
Хешро гуё ки нашиносӣ ? аз онии худ писанд !
خویش را گویا که نشناسی؟ از آنی خود پسند!
Ботилӣ бисёр ботил ,гар нмирнҷии зи ҳақ !
باطلی بسیار باطل، گر نمیرنجی ز حق!
Ғофилӣ бисёр ғофил ,гар нмишўрии зи панд !
غافلی بسیار غافل، گر نمیشوری ز پند!
Пеши аҳли дард , чун гардии сифед эй рӯсиёҳ
پیش اهل درد، چون گردی سفید ای روسیاه
Неи танат аз ишқи зор ва , неи дил аз ғами дардманд ? !
نی تنت از عشق زار و، نی دل از غم دردمند؟!
Рӯи басӯии шаҳри покон , хуш басомон мерӯй
رو بسوی شهر پاکان، خوش بسامان میروی
Чашми бади давр аз ту , бояд баҳри худ сӯзии сапанд
چشم بد دور از تو، باید بهر خود سوزی سپند
Умри кӯтаҳ , рўзбигаҳ , роҳ пурчаҳ , тӯша на
عمر کوته، روزبیگه، راه پرچه، توشه نه
По ба гул , сар дар ҳаво , ҷони бастаи пар , дили пойбанд !
پا به گل، سر در هوا، جان بسته پر، دل پایبند!
Не ба сари хоки надомат , не ба пои хори талаб
نی به سر خاک ندامت، نی به پا خار طلب
Не ба рухи ашкии равон ва , неи зи дили оҳии баланд
نی به رخ اشکی روان و، نی ز دل آهی بلند
Ҳуши доими пеши мол ва , гӯши доими вақфи қол
هوش دایم پیش مال و، گوش دایم وقف قال
Фикр яксар хӯрду хоб ва , зикр яксар чун ва чанд
فکر یکسر خورد و خواب و، ذکر یکسر چون و چند
Саъии коҳил , умри ботил , вақти дайру роҳи давр
سعی کاهل، عمر باطل، وقت دیر و راه دور
Азми сусту кори сахту тани гарон ва ҷон тананд
عزم سست و کار سخت و تن گران و جان تنند
Дар ситези халқи мардӣ , дар ҷиҳоди нафаси зан
در ستیز خلق مردی، در جهاد نفس زن
Вақти исёнии тавоно ва , гуҳи тоъати нижанд !
وقت عصیانی توانا و، گه طاعت نژند!
Гӯши пар аз пунбаи ғифлат , чу чашм аз хоки ҳирс
گوش پر از پنبه غفلت، چو چشم از خاک حرص
Каллаи пар аз боди нихват , чун димоғ аз буии ганд
کله پر از باد نخوت، چون دماغ از بوی گند
Ҳарзаи кору ҳарзаи харҷу ҳарзаи ҷангу ҳарзаи сулҳ
هرزه کار و هرزه خرج و هرزه جنگ و هرزه صلح
Ҳарзаи гирдӯ , ҳарза на?ил ва , ҳарзаи гӯй ва ҳарза ханд
هرزه گردو، هرزه نال و، هرزه گوی و هرزه خند
Неи рух аз хиҷлати арақи рез ва , на сар аз шарми пеш
نی رخ از خجلت عرق ریز و، نه سر از شرم پیش
Неи дил аз ғами хӯрдаи силӣ , неи лаб аз дандони газанд
نی دل از غم خورده سیلی، نی لب از دندان گزند
Узрҳо баси нотамом ва , тавбаҳо баси нодуруст
عذرها بس ناتمام و، توبه ها بس نادرست
Гуфтаҳо хуши носавоб ва , кардаҳо пари нописанд
گفته ها خوش ناصواب و، کرده ها پر ناپسند
Тавбааст ин хештанро медиҳӣ , ё худ фиреб ?
توبه است این خویشتن را میدهی، یا خود فریب؟
Гиряаст ин мекунӣ бар хештан , ё решханд ? !
گریه است این میکنی بر خویشتن، یا ریشخند؟!
эй залили орзӯҳо , бо дусади айби чунин
ای ذلیل آرزوها، با دوصد عیب چنین
Чун туоне гашт дар даргоҳи иззати арҷманд ? !
چون توانی گشت در درگاه عزت ارجمند؟!
Нашунаванд аҳли замонгар шеъри воъиз , давр нест
نشنوند اهل زمان گر شعر واعظ، دور نیست
Зонка шеъри хол ва хат хоҳанд , ин пандаст панд !
زانکه شعر خال و خط خواهند، این پند است پند!