Ҳарфӣ агар бъошқ битоб мезанад
حرفی اگر بعاشق بیتاب میزند
Шармаши тапонча бар гул сероб мезанад
شرمش تپانچه بر گل سیراب میزند
Як чашм дидааст дар ойӣнаи хеш ро
یک چشم دیده است در آیینه خویش را
Бар чеҳрааш ҳануз арақ об мезанад
بر چهره اش هنوز عرق آب میزند
Кардааст чашми масти ту майхонаҳо хароб
کرده است چشم مست تو میخانه ها خراب
Соғари бтоқи абрӯӣ миҳроб мезанад
ساغر بطاق ابروی محراب میزند
Тобад чу моҳи ориз ӯ аз ниқоби шаб
تابد چو ماه عارض او از نقاب شب
Оташи Рахши бхрмн маҳтоб мезанад
آتش رخش بخرمن مهتاب میزند
Аз бори дарди бскаҳ гаронаст киштӣ ам
از بار درد بسکه گران است کشتی ام
Дарёгар бҷбҳаҳи з гирдоб мезанад
دریا گر بجبهه ز گرداب میزند
Бар чарх рафт дарди дили андалеби зор
بر چرخ رفت درد دل عندلیب زار
Шабнам кунун бар оташи гул об мезанад
شبنم کنون بر آتش گل آب میزند
Афкори воъиз арча хзФи реза ӣӣаст чанд
افکار واعظ ارچه خزف ریزه یی است چند
Таъни сафо вале ба дар ноб мезанад
طعن صفا ولی به در ناب میزند