Мадони як дами раво эй хоҷа дар додани таваққуф ро
مدان یک دم روا ای خواجه در دادن توقف را
Ки то устода ӣӣ , марг аз кафат гирад тасарруф ро
که تا اِستادهای، مرگ از کفت گیرد تصرف را
Дар иқлӣми қаноат , зини сабаб танагӣ наме бошад
در اقلیم قناعت، زین سبب تنگی نمیباشد
Ки берун кардаанд аз шаҳри даравишони такаллуф ро
که بیرون کردهاند از شهر، درویشان تکلف را
Бақадр лаб гузидан , сарфа кун аз зиндагӣ вақте
به قدر لبگزیدن، صرفه کن از زندگی وقتی
Макун танг аз ҳуҷуми маъсияти ҷои таъассуф ро
مکن تنگ از هجوم معصیت جای تأسف را
Ҷаҳонии зӯри натавонади ҳариф нотавонӣ шуд
جهانی زور نتواند حریف ناتوانی شد
Дил зорӣ гирифт аз дасти шаҳрии дарди Юсуфро !
دل زاری گرفت از دست شهری درد یوسف را!
Дамӣ ғофил нагардад ёдаш аз ёдам , чаҳ будӣ гар
دمی غافل نگردد یادش از یادم، چه بودی گر
Зиёд худ гирифтӣ ёди ойини тлтФро !
زیاد خود گرفتی یاد آیین تلطف را!
Нагунҷад дар сарои офариниши беҳтарии дигар
نگنجد در سرای آفرینش بهتری دیگر
Ба хотир аз фузулӣ раҳ диҳад воъизи тасарруф ро
به خاطر از فضولی ره دهد واعظ تصرف را