Ин ҳарифон ки гуҳии зоҳид ва гуҳ авбошанд

این حریفان که گهی زاهد و گه اوباشند

Аз паии вусъати рӯзӣ , нухуди ҳрошнд

از پی وسعت روزی، نخود هرآشند

Рафтаи дандон ва , паии нақш ва нигоранд ҳануз

رفته دندان و، پی نقش و نگارند هنوز

Гӯйии ин Тифли мизоҷон садаф наққошанд

گویی این طفل مزاجان صدف نقاشند

Ҷумлаи бино ба уюби ҳам ва , кӯр аз ҳунаранд

جمله بینا به عیوب هم و، کور از هنرند

Ҳама дар шоми сияҳи рӯеи худ хФошнд

همه در شام سیه رویی خود خفاشند

Айби ҳамро ҳама чашманду забон , чун миқроз

عیب هم را همه چشمند و زبان، چون مقراض

Рӯзу шаби ҳамдами якдигар ва , дар пархошанд

روز و شب همدم یکدیگر و، در پرخاشند

Синаҳо , зи оташи кинҳо шудаи фонӯси хаёл

سینه ها، ز آتش کینها شده فانوس خیال

Розҳо зон ҳама дар парда дилҳо фошанд

رازها زان همه در پرده دلها فاشند

На ҳамин калаки ту воъизи гҳроФшон шуда аст

نه همین کلک تو واعظ گهرافشان شده است

Рости гӯйони ҳама бо дида гавҳар пошанд

راست گویان همه با دیده گوهر پاشند