Гашта аз сӯзи шарар зон синаи гулхани санг ро
گشته از سوز شرر زان سینه گلخن سنگ را
Коташ афгандааст дар дил , нолаи ман санг ро
کآتش افگندهست در دل، نالهٔ من سنگ را
Мекунад сомони асбоби ҷунунами навбаҳор
میکند سامان اسباب جنونم نوبهار
Баҳри Тифлони сайл май оради бдомни санг ро
بهر طفلان سیل میآرد به دامن سنگ را
Созиши гардуни бадви нони як ду рӯзӣ беш нест
سازش گردون به دونان یک دو روزی بیش نیست
Зуд андозад чу бардорад фалохани санг ро
زود اندازد چو بردارد فلاخن سنگ را
Рӯзгори охири ситамгарро стмкш ме кунад
روزگار آخر ستمگر را ستمکش میکند
Шиша месозад мукофот шикастан , санг ро
شیشه میسازد مکافات شکستن، سنگ را
Сахти ҷононро зи моли худ , набошад баҳра ӣӣ
سختجانان را ز مال خود، نباشد بهرهای
Аз шарар ҳаргиз нагардад хонаи равшани санг ро
از شرر هرگز نگردد خانه روشن سنگ را
Ҳаст дар ҳар уқдаи сахтии ниҳони сад маслиҳат
هست در هر عقدهٔ سختی نهان صد مصلحت
Ҳар шарар бошад чароғии зери домани санг ро
هر شرر باشد چراغی زیر دامن سنگ را
Ашки гармам обёрӣ карда кӯҳу дашт ро
اشک گرمم آبیاری کرده کوه و دشت را
Гашта зон тухми шарар дар синаи хирмани санг ро
گشته زان تخم شرر در سینه خرمن سنگ را
Мо дуруштонро ба нармӣ , зери даст худ кунем
ما درشتان را به نرمی، زیر دست خود کنیم
намекашад дар бар чу оби ойӣнаи ман санг ро
میکشد در بر چو آب آیینهٔ من سنگ را
Офтоби ман таҷаллӣ гар кунад воъиз ба кӯҳ
آفتاب من تجلی گر کند واعظ به کوه
Мигдозд аз раги худ дар фалохани санг ро
میگدازد از رگ خود در فلاخن سنگ را