Гар чунин бар мо камони ноз пуркаш ме шавад

گر چنین بر ما کمان ناز پرکش می‌شود

Дили зи паҳлавии ман аз тири ту таркиш ме шавад

دل ز پهلوی من از تیر تو ترکش می‌شود

Санги раҳи моро зи файзи нотавонӣ раҳбар аст

سنگ ره ما را ز فیض ناتوانی رهبر است

Айнаки ореи чашми перонро ъсокш ме шавад

عینک آری چشم پیران را عصاکش می‌شود

Аз хирад холис набошад , то ҷунун дар парда аст

از خرد خالص نباشد، تا جنون در پرده است

То з воло нагзарад , кӣ бода беғаш мешавад ? !

تا ز والا نگذرد، کی باده بی‌غش می‌شود؟!

Ҳам нишин хоксорони шӯ , ки дорад файз ҳо

هم‌نشین خاکساران شو، که دارد فیض‌ها

Аз улфати хокистари афзӯни умр оташ ме шавад

از الفت خاکستر افزون عمر آتش می‌شود

Бас ки воъизи Комронии моя нокомӣ аст

بس که واعظ کامرانی مایه ناکامی است

Хотирам аз ҷамъи гардидан мушавваш ме шавад

خاطرم از جمع گردیدن مشوش می‌شود