Корҳо дар обу хоки фақр ворун ме шавад

کارها در آب و خاک فقر وارون می‌شود

Сарв агар коранд ӣнҷо , бед маҷнӯн мешавад !

سرو اگر کارند اینجا، بید مجنون می‌شود!

Гар чунин аз шавқи побӯс ту меболад ба худ

گر چنین از شوق پابوس تو می‌بالد به خود

Зулфи охири мисраи он қад мавзун ме шавад

زلف آخر مصرع آن قد موزون می‌شود

Гар хаёли он даҳон аз дил наёяд дар назар

گر خیال آن دهان از دل نیاید در نظر

Дар миёни дидау дил , бар сараш хӯн ме шавад

در میان دیده و دل، بر سرش خون می‌شود

Ҳар назар бо дилбарӣ бошад саркори дилам

هر نظر با دلبری باشد سرکار دلم

Бас ки ҳасани моҳи ман , ҳар лаҳза афзӯн ме шавад

بس که حسن ماه من، هر لحظه افزون می‌شود

Нест ашки лолаи гаван , каз шавқи дидораши нигоҳ

نیست اشک لاله‌گون، کز شوق دیدارش نگاه

То ба мижгон мерасад , чун ман дилаш хӯн ме шавад

تا به مژگان می‌رسد، چون من دلش خون می‌شود

Гар туҳидастӣ на воъизи мояи девонагии сет ?

گر تهیدستی نه واعظ مایه دیوانگی‌ست؟

Чист боис каз дарахтони бед маҷнӯн мешавад ? !

چیست باعث کز درختان بید مجنون می‌شود؟!