Танҳо зи лафз , шеъри ту дилбар наме шавад
تنها ز لفظ، شعر تو دلبر نمیشود
Аз ранги гули димоғ муаттар наме шавад
از رنگ گل دماغ معطر نمیشود
эй гавҳари ягона , ту аз баси ягона Эй
ای گوهر یگانه، تو از بس یگانهای
Ҳарфи рухи ту низ мукаррар наме шавад
حرف رخ تو نیز مکرر نمیشود
Ориф ғамин намешавад аз касри шаъни хеш
عارف غمین نمیشود از کسر شأن خویش
Ойӣна аз шикаст мукаддар намешавад !
آیینه از شکست مکدر نمیشود!
Ҳаргиз касе баққол нагардад зи аҳли ҳол
هرگز کسی بقال نگردد ز اهل حال
Муфлиси зи ҳарфи мол , тавонгар намешавад !
مفلس ز حرف مال، توانگر نمیشود!
То кӣ зи маънӣ дигароне забони дароз ? !
تا کی ز معنی دگرانی زبان دراز؟!
Калак ар сухан навишт , суханвар намешавад !
کلک ار سخن نوشت، سخنور نمیشود!
Чун об зиндагӣаст гуворо ба мнъмӣ
چون آب زندگی است گوارا به منعمی
Каз ваии гулӯии ташнаи лабӣ тар намешавад ? !
کز وی گلوی تشنه لبی تر نمیشود؟!
Воъизи зи сӯзи ишқ , суханвар шавад забон
واعظ ز سوز عشق، سخنور شود زبان
Бе оташи ин чароғи маро бар наме шавад
بیآتش این چراغ مرا بر نمیشود