зи аксати оина , чун об дар хурӯш ояд

ز عکست آینه، چون آب در خروش آید

зи чеҳраи ту қадаҳ , ҳамчу меБиҷӯш ояд

ز چهره تو قدح، همچو می بجوش آید

зи шавқи инки хиромӣ чу сарв дар бозор

ز شوق اینکه خرامی چو سرو در بازار

Гул аз биҳишти бдкони гул фуруш ояд

گل از بهشت بدکان گل فروش آید

зи нотавонии хешами ғамӣ ки ҳаст , инаст :

ز ناتوانی خویشم غمی که هست، اینست:

Ки нолаам натавонад туро бигӯаш ояд !

که ناله ام نتواند ترا بگوش آید!

Буд саломи видоъами яке , ки пеши ту кас

بود سلام وداعم یکی، که پیش تو کس

Чунон зхўд наравад , кӯ дигар бҳўш ояд

چنان زخود نرود، کو دگر بهوش آید