Гар буд дар пеши меҳмон , неъмати алвони лазиз

گر بود در پیش مهمان، نعمت الوان لذیذ

Нест дар коми карам , ҷуз хӯрдани меҳмони лазиз

نیست در کام کرم، جز خوردن مهمان لذیذ

Дар мазоқам то шудам аз заҳри фурқати талхи ком

در مذاقم تا شدم از زهر فرقت تلخ کام

Ҳеҷ неъмат нест чун ҷамъияти ёрони лазиз

هیچ نعمت نیست چون جمعیت یاران لذیذ

Ҳаст ҳарфи тунди носеҳи талх бар биҳослон

هست حرف تند ناصح تلخ بر بیحاصلان

Пеши соҳиб кишт бошад тундии борони лазиз

پیش صاحب کشت باشد تندی باران لذیذ

Бе гирифтани фии алмисл додани муяссар гар шудӣ

بی گرفتن فی المثل دادن میسر گر شدی

Дар мазоқи аҳли ҳоҷат , мишдии эҳсони лазиз

در مذاق اهل حاجت، میشدی احسان لذیذ

Лиззати дигар буд бо неъмат бе интизор

لذت دیگر بود با نعمت بی انتظار

Вақти хоҳиш беш бошад пистаи хандони лазиз

وقت خواهش بیش باشد پسته خندان لذیذ

Зиндагӣ чун талх шуд , ширин шавад заҳри аҷал

زندگی چون تلخ شد، شیرین شود زهر اجل

Дарди зӯровар чу гардад , мешавад дармони лазиз

درد زورآور چو گردد، می شود درمان لذیذ

зи аҳли хизмати айшҳо бркс гуворо мешавад

ز اهل خدمت عیشها برکس گوارا میشود

Неъмати алвон дунё нест бе дандони лазиз

نعمت الوان دنیا نیست بی دندان لذیذ

Ғайри танҳоӣ ки ширкат бар наме тобади зи ғайр

غیر تنهایی که شرکت بر نمی تابد ز غیر

Неъматӣ дар ком ҳиммат нест бе меҳмони лазиз

نعمتی در کام همت نیست بی مهمان لذیذ

Хоксорони рости ҷо дар тоқи дилҳо бештар

خاکساران راست جا در طاق دلها بیشتر

Об дар зарфи сафолин беш бошад зони лазиз

آب در ظرف سفالین بیش باشد زآن لذیذ

Сахт рӯйонанд дар коми ҷаҳони баси ногувор

سخت رویانند در کام جهان بس ناگوار

Чун таоми хом , кон набӯд бар перони лазиз

چون طعام خام، کان نبود بر پیران لذیذ

Зиндагар созанди аввал , охир аз миннати кашанд

زنده گر سازند اول، آخر از منت کشند

Нест оби зиндагӣ аз кӯзаи дунони лазиз

نیست آب زندگی از کوزه دونان لذیذ

Куштан нафасаст дилро воъизи оби зиндагӣ

کشتن نفس است دل را واعظ آب زندگی

Шарбатӣ чун хӯн душман нест бар мардони лазиз

شربتی چون خون دشمن نیست بر مردان لذیذ