Бо чунон ваҳшати зи шавқи раҳмати омрзгор

با چنان وحشت ز شوق رحمت آمرزگار

Рӯз маргам ҳаст чун шоми ғариби рӯзаи дор

روز مرگم هست چون شام غریب روزه دار

Хуши гирифтори тилисмот алойиқ гашта ӣӣ

خوش گرفتار طلسمات علایق گشته یی

Дар шикасти он турои лўҳист ҳар санги мазор

در شکست آن ترا لوحیست هر سنگ مزار

Мард дар перии зи андак сахте ёбад шикаст

مرد در پیری ز اندک سختیی یابد شکست

Зоб ва ранг уфтад нигин , вақте ки гардад номдор

زآب و رنگ افتد نگین، وقتی که گردد نامدار

Ақл агар қозӣаст , бар бе эътиборӣҳои умр

عقل اگر قاضی است، بر بی اعتباریهای عمر

Маҳзарии пар меҳр бошад , сафҳа ҳар лолаи зор

محضری پر مهر باشد، صفحه هر لاله زار

Ҳамчуи ҳлўоӣӣ ки баҳри мурда сомон мекунанд

همچو حلوائی که بهر مرده سامان میکنند

Ҳаст ширини корӣ аз дили мурдагонами ногувор

هست شیرین کاری از دل مردگانم ناگوار

Гар зи биқдрӣ , касе имрӯзи мо ёд накард

گر ز بیقدری، کسی امروز ما یاد نکرد

Ёди мо бисёр хоҳад кард воъизи рӯзгор !

یاد ما بسیار خواهد کرد واعظ روزگار!