Дил аз хаёли дӯст , надодами бФкри хеш

دل از خیال دوست، ندادم بفکر خویش

Оғӯши хотирии нгшодми бФкри хеш

آغوش خاطری نگشادم بفکر خویش

Аз пояи баланди зи худ бихбр шудан

از پایه بلند ز خود بیخبر شدن

Афтодами он қадар ки фитодам бФкри хеш

افتادم آن قدر که فتادم بفکر خویش

Ихроҷ кард ғайритем аз шаҳри нангу ном

اخراج کرد غیرتم از شهر ننگ و نام

То рухсати хаёл ту додам бФкри хеш

تا رخصت خیال تو دادم بفکر خویش

То нохуни хаданги туам буд дар назар

تا ناخن خدنگ توام بود در نظر

Аз дил чаҳ уқдаҳо ки кушодам , бФкри хеш

از دل چه عقده ها که گشادم، بفکر خویش

Худ ҷодаем каъбаи мақсӯди хеш ро

خود جاده ایم کعبه مقصود خویش را

Манзур ӯст , зинкаҳ фитодам бФкри хеш

منظور اوست، زینکه فتادم بفکر خویش

Воъизи зи хўшдлӣ чу асар нест дар ҷаҳон

واعظ ز خوشدلی چو اثر نیست در جهان

Дар кунҷ ғам нишаста ва , шодами бФкри хеш

در کنج غم نشسته و، شادم بفکر خویش