Буд дунёи занӣ , тӯли أмлҳои зулфу гесуяш

بود دنیا زنی، طول أملها زلف و گیسویش

Бадали ранги баннои тоқу манзар , чашму абрӯяш

بدل رنگ بنای طاق و منظر، چشم و ابرویش

зи фарзандони бишрми замонаи ғайр ин ноед

ز فرزندان بیشرم زمانه غیر این ناید

Ки то оянд аз пушти падар , астанд бар рӯйиш

که تا آیند از پشت پدر، استند بر رویش

Набинад дидааш рӯй гушоиш дар ҷаҳони ҳаргиз

نبیند دیده اش روی گشایش در جهان هرگز

Касе каз хуй бад дорад гиреҳи пайвастаи абрӯяш

کسی کز خوی بد دارد گره پیوسته ابرویش

Дар он то сӯрати аҳвол худ бинад бичишам дил

در آن تا صورت احوال خود بیند بچشم دل

Баҳр кас додаанд ойӣна ӣӣ равшани зи зонуяш

بهر کس داده اند آیینه یی روشن ز زانویش

зи халқи зишт , халқи олимиро хӯн бигарёнад

ز خلق زشت، خلق عالمی را خون بگریاند

Ҳар онкўи як ду рӯзӣ осмон хандид бар рӯйиш

هر آنکو یک دو روزی آسمان خندید بر رویش

Наме тобади ҷаҳони мое мо , ӯе ӯ ро

نمی تابد جهان مایی ما، اویی او را

Нахуст аз хеши воъизи гуми шӯ ва , онгоҳи миҷўиш

نخست از خویش واعظ گم شو و، آنگاه میجویش