Давлатӣ нест ба аз теғи ту бибоки маро

دولتی نیست به از تیغ تو بیباک مرا

Сарнавиштӣ набӯд ҷузи хами фитроки маро

سرنوشتی نبود جز خم فتراک مرا

Ончунон гаштаам аз заъф , ки баъд аз мурдан

آنچنان گشته ام از ضعف، که بعد از مردن

Растани сабза , бурун оварад аз хоки маро

رستن سبزه،برون آورد از خاک مرا

Ҳар нафаси оби ҳаётии кашам аз теғ касе

هر نفس آب حیاتی کشم از تیغ کسی

Ба рухи дил дар файзӣаст з ҳар чоки маро

به رخ دل در فیضی است ز هر چاک مرا

На чунон бар сари кӯии ту зи худ гуми гаштам

نه چنان بر سر کوی تو ز خود گم گشتم

Ки ба ғарбол тавон ёфт аз он хоки маро

که به غربال توان یافت از آن خاک مرا

Бскаҳи кӯтоҳ буд рӯзи висолаши воъиз

بسکه کوتاه بود روز وصالش واعظ

Тарсам аз ҷайб ба доман нарасад чоки маро

ترسم از جیب به دامن نرسد چاک مرا