Бошад бҳрФи рост чу доими баннои ваъз

باشد بحرف راست چو دایم بنای وعظ

Табъи каҷат аз он нашавад ошнои ваъз

طبع کجت از آن نشود آشنای وعظ

Аз баси турои димоғи пар аз бод нихватаст

از بس ترا دماغ پر از باد نخوتست

Дар сари нгнҷдт ки нишинӣ ба пои ваъз

در سر نگنجدت که نشینی به پای وعظ

Ҳақ ҳаст бо ту , нашнавӣ ар ҳарфи ҳақи зи ман

حق هست با تو،نشنوی ار حرف حق ز من

Гӯшти гирифтаи пунбаи ғифлати биҷои ваъз

گوشت گرفته پنبه غفلت بجای وعظ

Чашми дилат чу аз паии зинати дӯди мудом

چشم دلت چو از پی زینت دود مدام

Дар гӯш ҷон бикаш гуҳари пари баҳоии ваъз

در گوش جان بکش گهر پر بهای وعظ

Аз ваии мсоз эй дили бемор , рўтрш

از وی مساز ای دل بیمار، روترش

Талхаст дар мазоқи турогар давои ваъз

تلخ است در مذاق ترا گر دوای وعظ

Барчин зи хор ҳар сухании доман ва бичин

برچین ز خار هر سخنی دامن و بچین

Гулҳои файз аз чамани длгшои ваъз

گلهای فیض از چمن دلگشای وعظ

Кунадаст дар мулоҳизаи охирати назар

کند است در ملاحظه آخرت نظر

Дар чашми дил чаро накашӣ тўтёии ваъз ? !

در چشم دل چرا نکشی توتیای وعظ؟!

Кар шуд зи қилу қоли ҷаҳон , гӯши ҳуши ту

کر شد ز قیل و قال جهان، گوش هوش تو

Гӯшӣ дигар биҷавӣ дило аз барои ваъз

گوشی دگر بجوی دلا از برای وعظ

Бардааст ғӯли тӯли أмл , хуши туро аз роҳ

برده است غول طول أمل، خوش ترا از راه

Роҳии баҳақи биҷавӣ дило аз барои ваъз

راهی بحق بجوی دلا از برای وعظ

эй об рӯй рехта , обӣ бирав бизан

ای آب روی ریخته، آبی برو بزن

Аз чашмасор оина ҳақ намой ваъз

از چشمه سار آینه حق نمای وعظ

Аз занги дилхури гунаҳаш , медиҳад ҷило

از زنگ دلخور گنهش، میدهد جلا

Гар дили диҳӣ ба сайқал ғифлат задой ваъз

گر دل دهی به صیقل غفلت زدای وعظ

Чанд аз ғурури моли чунин гуми шӯии бахуд ? !

چند از غرور مال چنین گم شوی بخود؟!

Мекун суроғи хеш , зи бонги расои ваъз !

میکن سراغ خویش، ز بانگ رسای وعظ!

Дар гӯш дил хамӯшӣ лаби бастагони хок

در گوش دل خموشی لب بستگان خاک

Набӯд ба ҷузи калом ҳидоят физой ваъз

نبود به جز کلام هدایت فزای وعظ

Воъизи ҷӯй сифед нашуд дили туро , ҳамин

واعظ جوی سفید نشد دل ترا، همین

Ришӣ сифед кардӣ дар Осиёи ваъз !

ریشی سفید کردی در آسیای وعظ!