Аз ҳуҷуми доғ , дар тан нест дигари ҷои доғ

از هجوم داغ، در تن نیست دیگر جای داغ

Менуҳум чун фалси моҳӣ , доғ бар болои доғ

مینهم چون فلس ماهی، داغ بر بالای داغ

Омад ва рафт хаёли дӯстро , натавон наҳуфт

آمد و رفت خیال دوست را، نتوان نهفت

Нақши пои ёд ҷононаст дар дили ҷои доғ

نقش پای یاد جانان است در دل جای داغ

Ашк хунин гардадаш дар чашм , аз саргармем

اشک خونین گرددش در چشم، از سرگرمیم

Бар сар шӯридаам шабҳо расад чун пои доғ

بر سر شوریده ام شبها رسد چون پای داغ

Кӯча омад шуд дардаст , дар дили захми тир ;

کوچه آمد شد درد است، در دل زخم تیر؛

Нохуни сари панҷа ишқаст , дар тани ҷои доғ !

ناخن سر پنجه عشق است، در تن جای داغ!

Мо харидорони сўдоиим дар бозори ишқ

ما خریداران سوداییم در بازار عشق

Нест воъизи дарҳаму динори мо , ҷузи ҷои доғ

نیست واعظ درهم و دینار ما، جز جای داغ