Равшаноӣ аз шаби васл ту андӯзад чароғ

روشنایی از شب وصل تو اندوزد چراغ

Сӯхтан аз оташи ҳиҷр ту омӯзад чароғ

سوختن از آتش هجر تو آموزد چراغ

Гар чароғи чеҳраҳо аз ғоза мегирад фурӯғ

گر چراغ چهره ها از غازه میگیرد فروغ

Ғоза аз гулгунии ранги ту афрӯзади чароғ

غازه از گلگونی رنگ تو افروزد چراغ

Номи рӯйишгар барам , то шоми коҳади офтоб

نام رویش گر برم، تا شام کاهد آفتاب

Вари зи рангаши дами занам , то субҳдами сӯзади чароғ

ور ز رنگش دم زنم، تا صبحدم سوزد چراغ

Худнамоеи ҳасанро , дар парда кардан хуштар аст

خودنمایی حسن را، در پرده کردن خوشتر است

Ҷома аз фонӯс аз он бар хештани дузади чароғ !

جامه از فانوس از آن بر خویشتن دوزد چراغ!

Аз шарари оташ , зи шабнами гул , арақи резади буриш !

از شرر آتش، ز شبنم گل، عرق ریزد برش!

Ҷузи хиҷолати зони гули ориз чаҳ андӯзад чароғ ? !

جز خجالت زآن گل عارض چه اندوزد چراغ؟!

Баҳри поси ганҷи ғами воъизи зи бими дузди хоб

بهر پاس گنج غم واعظ ز بیم دزد خواب

То саҳар дар хонаи чашм аз нигаҳи сӯзади чароғ

تا سحر در خانه چشم از نگه سوزد چراغ