Дилхарошӣ кард аз бас дар шаби ҳиҷрони маро

دلخراشی کرد از بس در شب هجران مرا

Панҷа шуд аз қатраҳои хӯни гули марҷони маро

پنجه شد از قطره های خون گل مرجان مرا

Дар паии савдои зулфаш , бскаҳи чашми ман давид

در پی سودای زلفش، بسکه چشم من دوید

Чашма ӣӣ гардид зери мӯӣ ҳар мижгони маро

چشمه یی گردید زیر موی هر مژگان مرا

Бо висолаши сахтии даврони бмн душвор нест

با وصالش سختی دوران بمن دشوار نیست

Додани ҷони пеши ҷонон , хуштараст аз ҷони маро

دادن جان پیش جانان، خوشتر است از جان مرا

Бскаҳи коҳидми здрди ишқ чун тори нигоҳ

بسکه کاهیدم زدرد عشق چون تار نگاه

Монам аз рафтан , ғуборӣ гирад ар домони маро ?

مانم از رفتن، غباری گیرد ار دامان مرا؟

Мейри сомонӣ , чу бисомонии ман кас надошт

میر سامانی،چو بیسامانی من کس نداشت

Фикр сомон кард воъиз бесару сомони маро

فکر سامان کرد واعظ بی سر و سامان مرا