Ҷавҳар аз теғ забон шуд , рехт то дандони маро

جوهر از تیغ زبان شد،ریخت تا دندان مرا

Гуфт вгў , шуд ҳамчуи сатр бе нқти бдхўони маро

گفت وگو، شد همچو سطر بی نقط بدخوان مرا

Дар насиҳат гӯйем ҳаряк забонӣ шуд ҷудо

در نصیحت گوییم هریک زبانی شد جدا

То зи перии гашти дандон дар даҳани ҷунбони маро

تا ز پیری گشت دندان در دهن جنبان مرا

Роҳ надаҳум баъд аз ин то орзӯҳоро дар он

راه ندهم بعد از این تا آرزوها را در آن

Брдр дил карда перӣ аз Асои дарбони маро

بردر دل کرده پیری از عصا دربان مرا

Гашта аз баси лозими чашми гҳроФшони маро

گشته از بس لازم چشم گهرافشان مرا

Фарқ натавон кард тори ашк аз мижгони маро

فرق نتوان کرد تار اشک از مژگان مرا

Дасту пои имрӯз бояд зад , ки аз перӣ дигар

دست و پا امروز باید زد، که از پیری دگر

Дасту по фардо нахоҳад буд дар фармони маро

دست و پا فردا نخواهد بود در فرمان مرا

Аз китоб ҳастӣам он сатр бемаънӣ ки даҳр

از کتاب هستی ام آن سطر بی معنی که دهر

Аз гудоз зиндагонӣ зад хати бутлони маро

از گداز زندگانی زد خط بطلان مرا

Ҳарчӣ воъиз мекунад перии зи ман кам , муфти ман

هرچه واعظ میکند پیری ز من کم، مفت من

Чун зи худ қатъ таъаллуқ мешавад осони маро

چون ز خود قطع تعلق میشود آسان مرا