Набӯд ин ҳамаи гаштани паии дунёи лоиқ

نبود این همه گشتن پی دنیا لایق

Хурда ҷӯӣаст на аз ҳиммати волои лоиқ

خرده جویی است نه از همت والا لایق

Шарбати марги турои пеши лаб инак доранд

شربت مرگ ترا پیش لب اینک دارند

Нест дигари зи ту дўшобдлиҳои лоиқ

نیست دیگر ز تو دوشابدلیها لایق

Шаҳри покон шудаи наздик , туро нест дигар

شهر پاکان شده نزدیک، ترا نیست دگر

Дили олӯдаи бсди гӯнаи таманнои лоиқ

دل آلوده بصد گونه تمنا لایق

Биҷуз аз нуқтаи таҷред ва , бъолми хати насх

بجز از نقطه تجرید و، بعالم خط نسخ

Нест дигари сухани холу хат аз мо лоиқ

نیست دیگر سخن خال و خط از ما لایق

Чанд кӯи кўзни сару қаду боло ? акнӯн

چند کو کوزن سر و قد و بالا؟ اکنون

Набӯдат ҷузи талаб аз олами болои лоиқ !

نبودت جز طلب از عالم بالا لایق!

Бар сарат ҳаст фалакҳо зи азизии ларзон

بر سرت هست فلکها ز عزیزی لرزان

Нест ларзидан ту бар сари дунёи лоиқ

نیست لرزیدن تو بر سر دنیا لایق

Нагушӯдем дарин ғамкадагар чашм , чаҳ бок ?

نگشودیم درین غمکده گر چشم، چه باک؟

Нест ин манзили нохуши бтмошои лоиқ !

نیست این منزل ناخوش بتماشا لایق!

Аз хирадманди ғами рӯзии фардо айбаст !

از خردمند غم روزی فردا عیب است!

Нест имрӯзи турои ҷузи ғами фардои лоиқ

نیست امروز ترا جز غم فردا لایق

Ҷузи дили нозуки пари хӯн , зғми субҳи хумор

جز دل نازک پر خون، زغم صبح خمار

Аз ту дигар набӯд шишаи саҳбои лоиқ

از تو دیگر نبود شیشه صهبا لایق

Дӯст чун аз ҳама яктост , ғамашро воъиз

دوست چون از همه یکتاست، غمش را واعظ

Набӯд ғайри дил аз ҳамаи яктои лоиқ

نبود غیر دل از همه یکتا لایق