Чашми пайконат , нигоҳӣ карда рӯзии сӯии дил

چشم پیکانت، نگاهی کرده روزی سوی دل

Зҳми ҳаргиз бар надорад чашми хеш аз рӯй дил

زحم هرگز بر ندارد چشم خویش از روی دل

Бскаҳи тӯмори сухани печида дар дил монда аст

بسکه طومار سخن پیچیده در دل مانده است

Торҳо шуд аз забонам , боз гардад сӯии дил

تارها شد از زبانم، باز گردد سوی دل

Ёди шухиҳои мижгони ту бедораш кунад

یاد شوخی های مژگان تو بیدارش کند

Гар шавад болини бахт хуфтаам зонуии дил

گر شود بالین بخت خفته ام زانوی دل

Устихонам аз фишори тангнои рӯзгор

استخوانم از فشار تنگنای روزگار

Ҳамчуи нақши бӯрё ҷо карда дар паҳлавии дил

همچو نقش بوریا جا کرده در پهلوی دل

Як нафас воъиз бирав шогирдӣ ойӣна кун

یک نفس واعظ برو شاگردی آیینه کن

Неку бадро рӯи басӯи худ кун , аз икрўии дил

نیک و بد را رو بسوی خود کن، از یکروی دل