Ғубори осои насимӣ чун вазад , дар пой ӯ уфтам

غبار آسا نسیمی چون وزد، در پای او افتم

Ки шояд як нафас дар домани саҳроӣ ӯ уфтам

که شاید یک نفس در دامن صحرای او افتم

Бароаи ишқи ҷонони водӣу манзили нмидонм

براه عشق جانان وادی و منزل نمیدانم

Биҷузи ин каз сари худ хезам ва , дар пой ӯ уфтам

بجز این کز سر خود خیزم و، در پای او افتم

Надонамро дигари баҳри гулгашти саропояш

ندانم را دیگر بهر گلگشت سراپایش

Магар дар кӯчаи боғи зулфи сар то пой ӯ уфтам

مگر در کوچه باغ زلف سر تا پای او افتم

Дигар боғи ҷинонро суфра бар сари нФгнми як дам

دگر باغ جنان را سفره بر سر نفگنم یک دم

Агар дар сояи сарви қади раъноӣ ӯ уфтам

اگر در سایه سرو قد رعنای او افتم