Аз ноз агар ниёе , худ дар хаёли мардум

از ناز اگر نیایی، خود در خیال مردم

Раҳмат чаро наёяд , бории баҳоли мардум ? !

رحمت چرا نیاید، باری بحال مردم؟!

Аз ваҳшатӣ ки дорӣ , ҳарф рахт наёяд

از وحشتی که داری، حرف رخت نیاید

Дар мусҳафи никуӣ , ҳаргизи бФоли мардум

در مصحف نکویی، هرگز بفال مردم

Бар каси нмиўзди тунди ҳаргизи насими лутфат

بر کس نمیوزد تند هرگز نسیم لطفت

Аз дил чигуна хезади гирди малоли мардум

از دل چگونه خیزد گرد ملال مردم

Чашмии зи субҳи васлат , ҳаргиз накард равшан

چشمی ز صبح وصلت، هرگز نکرد روشن

Ҳар чанд сӯхти худро , шамъи хаёли мардум

هر چند سوخت خود را، شمع خیال مردم

Хашми ту эй ҷафои ҷӯ , аз лутфи халқи хуштар

خشم تو ای جفا جو، از لطف خلق خوشتر

Ҳиҷри ту эй парии рӯ , ба аз висоли мардум

هجر تو ای پری رو، به از وصال مردم

Хорӣ бар хилоиқ , иззат буд бар дӯст

خواری بر خلایق، عزت بود بر دوست

Садр биҳишт бошад , сафи нъоли мардум

صدر بهشت باشد، صف نعال مردم

Воъизи зи миннати халқ , тарсида бскаҳи чашмам

واعظ ز منت خلق، ترسیده بسکه چشمم

Хоҳам ки рӯ нишуем бо ашки оли мардум

خواهم که رو نشویم با اشک آل مردم