Нест ғмхўор чу Лайлӣ , дили маҳзуни маро

نیست غمخوار چو لیلی، دل محزون مرا

Шонаи баси панҷаи он хури сари маҷнӯни маро

شانه بس پنجه آن خور سر مجنون مرا

Куштаи теғи смўрнди ҳамаи худ созон

کشته تیغ سمورند همه خود سازان

эй намад сахти харидии ту аз он хӯни маро

ای نمد سخت خریدی تو از آن خون مرا

Кардаам хӯни бадал аз манъи рухи ҷононаш

کرده ام خون بدل از منع رخ جانانش

Мехӯрд дидаи хўнбор , азони хӯни маро

میخورد دیده خونبار، ازآن خون مرا

Нест гӯшӣ ки буд лоиқ дар суханӣ

نیست گوشی که بود لایق در سخنی

Зон харидор набошад дар макнуни маро

زان خریدار نباشد در مکنون مرا

Нест мумкин ки бошад баҳри бдўлоби тиҳӣ

نیست ممکن که باشد بحر بدولاب تهی

Гиря холӣ накунад ин дили пурхӯни маро

گریه خالی نکند این دل پرخون مرا

Хонаи хоҳи ғами ҷонони басар роҳ вафост

خانه خواه غم جانان بسر راه وفاست

Чун риоят накунад хотири маҳзуни маро

چون رعایت نکند خاطر محزون مرا