Бойени афтодагӣҳо , марди майдони длиронм

باین افتادگیها، مرد میدان دلیرانم

Саропо аз шикастами пар , вале занҷири широнм

سراپا از شکستم پر، ولی زنجیر شیرانم

Гурезони ончунонам аз миёни мардуми олам

گریزان آنچنانم از میان مردم عالم

Ки ваҳшат мекунам то дармиёни гӯшаи гиронм

که وحشت میکنم تا درمیان گوشه گیرانم

Баҳри каси хешро бандам , насозад ҳафта ӣӣ боман

بهر کس خویش را بندم، نسازد هفته یی بامن

Ту гӯйӣ аз сияҳи бахтӣ , хизоби мӯии пиронм

تو گویی از سیه بختی، خضاب موی پیرانم

Бшмъии хонаи фонӯс равшан шуд , аҷаб набӯд

بشمعی خانه فانوس روشن شد، عجب نبود

Кунадгар ёд ӯ аз ҷумлаи равшани змиронм

کند گر یاد او از جمله روشن ضمیرانم

Ба зоҳир гарчи биқдрм , худои қадар маро донад

به ظاهر گرچه بیقدرم، خدا قدر مرا داند

Кигар хокам , вале хоки қадамҳои Фқиронм

که گر خاکم، ولی خاک قدمهای فقیرانم

Саодат чист , ғайр аз роҳати халқи ҷаҳон ҷустан ?

سعادت چیست، غیر از راحت خلق جهان جستن؟

Шавад ҷғдм агар меҳмон , башу гӯи хонаи вайронам !

شود جغدم اگر مهمان، بشو گو خانه ویرانم!

Бақои навҷуонеро аз он бар хеш нанивисам

بقای نوجوانی را از آن بر خویش ننویسم

Ки сармашқӣаст дар пеши назар аз умри пиронм

که سرمشقی است در پیش نظر از عمر پیرانم

Параст аз гуфтугӯем дафтари айём ва ман воъиз

پر است از گفتگویم دفتر ایام و من واعظ

зи ғами гирёну нолон чун неи калаки дбиронм

ز غم گریان و نالان چون نی کلک دبیرانم