Чашму гӯшу ақлу ҳиси рафтанд ва , мо вомонда ем

چشم و گوش و عقل و حس رفتند و، ما وامانده ایم

Рафтааст асбоби мо , худ пештар , мо монда ем

رفته است اسباب ما، خود پیشتر، ما مانده ایم

Аз шароб ҳастӣ аҳбоби холии гашт ва мо

از شراب هستی احباب خالی گشت و ما

Ҳамчуи мӯ дар косаи афлок бар ҷо монда ем

همچو مو در کاسه افلاک بر جا مانده ایم

Хоби марг аз кӯфт шояд оварад моро бурун

خواب مرگ از کوفت شاید آورد ما را برون

Дар талоши зиндагонии он қадар вомонда ем

در تلاش زندگانی آن قدر وامانده ایم

Мо бисот ҳар таъаллуқи зини саро барчӣда ем

ما بساط هر تعلق زین سرا برچیده ایم

Баҳр рафтан бо ъсоӣӣ бар сари по монда ем

بهر رفتن با عصائی بر سر پا مانده ایم

Гарм рӯе нест пайдо , гарми хӯнӣ худ куҷост ?

گرم رویی نیست پیدا، گرم خونی خود کجاست؟

Дар миёни ин қадари мардум чаҳ танҳо монда ем

در میان این قدر مردم چه تنها مانده ایم

Ҷони Фгнд аз дӯши худ бори гарони ҷисм ва , мо

جان فگند از دوش خود بار گران جسم و، ما

Ҳамчунон воъизи бзири бори дунё монда ем

همچنان واعظ بزیر بار دنیا مانده ایم