Чун кунад перии ситам , ёд ҷавонӣ ме кунем

چون کند پیری ستم، یاد جوانی می‌کنیم

Мо ба умри рафта акнӯн зиндагонӣ ме кунем

ما به عمر رفته اکنون زندگانی می‌کنیم

Вақт рафт гашта , бояд воми дилҳо боз дод

وقت رفت گشته، باید وام دل‌ها باز داد

Зини сабаб бо дӯстон номеҳрбонӣ ме кунем

زین سبب با دوستان نامهربانی می‌کنیم

Мондаи таҳи миное аз дарду шароби зиндагӣ

مانده ته مینایی از درد و شراب زندگی

Як ду рӯзӣ низ бо он Комронӣ ме кунем

یک دو روزی نیز با آن کامرانی می‌کنیم

намекунад акнӯн зи мо гули орзӯҳо ранги ранг

می‌کند اکنون ز ما گل آرزوها رنگ رنگ

Мо баҳори хештанро дар хазоне ме кунем

ما بهار خویشتن را در خزانی می‌کنیم

Гашта тани холии зи мағз ва , дар талош давлатем

گشته تن خالی ز مغز و، در تلاش دولتیم

Ошноӣ бо ҳумо дар устихонӣ ме кунем

آشنایی با هما در استخوانی می‌کنیم

Пунбаи сон шояд ки дар гирад дили нармии зи мо

پنبه‌سان شاید که در گیرد دل نرمی ز ما

Бо дили сахтӣ чу санг оташ фишонӣ ме кунем

با دل سختی چو سنگ آتش‌فشانی می‌کنیم

Бештар во мекунем аз баҳри ин ғаддораи ҷо

بیشتر وا می‌کنیم از بهر این غداره جا

Мо ки паҳлуи холӣ аз дунёӣ фонӣ ме кунем

ما که پهلو خالی از دنیای فانی می‌کنیم

Паҳливонӣ нест воъизи кӯҳро бардоштан

پهلوانی نیست واعظ کوه را برداشتن

Дил чу бардорем аз худ , паҳливонӣ ме кунем

دل چو برداریم از خود، پهلوانی می‌کنیم