Аз мо гузашти умр , боиини маҳвашон

از ما گذشت عمر، بآیین مهوشان

Гесуии оҳи ҳасрати мо аз қафои кашон

گیسوی آه حسرت ما از قفا کشان

Аз хонаи моҳрӯӣ ман омад чу шаби бурун

از خانه ماهروی من آمد چو شب برون

Шуд кӯчаи пари зи дидаи ҳайрон чу каҳкашон

شد کوچه پر ز دیده حیران چو کهکشان

Пайвастаи сӯии худ , рухи ошиқи нигоҳ ӯ

پیوسته سوی خود، رخ عاشق نگاه او

Чашми марои зи тори нигаҳи бардаи мўкшон

چشم مرا ز تار نگه برده موکشان

Ҳар чанд пой бар дилами афшурди кӯҳи сабр

هر چند پای بر دلم افشرد کوه صبر

Аз хеши баради он хами зулфам , кашони кашон

از خویش برد آن خم زلفم، کشان کشان

Гуфтӣ ки : кист воъизи мо ? ҳамчуи зулфи ту

گفتی که: کیست واعظ ما؟ همچو زلف تو

Сари ҳалқаи ҷамоат хотир машавашон !

سر حلقه جماعت خاطر مشوشان!