Ғамӣ дар дил кунад мотами сарои саҳроу гулшан ро

غمی در دل کند ماتم سرا صحرا و گلشن را

Ғубори дидаи шом тира созад рӯзи равшан ро

غبار دیده شام تیره سازد روز روشن را

зи харҷи мол эй манъам , касе нуқсон наме бинад

ز خرج مال ای منعم، کسی نقصان نمی بیند

Ҷӯй бар бод додан , кам насозад қадари хирман ро

جوی بر باد دادن، کم نسازد قدر خرمن را

Гудози санги оҳанро , дар оташ дидам ва гуфтам

گداز سنگ آهن را، در آتش دیدم و گفتم

Сазои онкӣ чун ҷон дар бағали парвардаи душман ро

سزای آنکه چون جان در بغل پرورده دشمن را

Дили бинои бароаи маърифат , чашмӣ наме хоҳад

دل بینا براه معرفت، چشمی نمی خواهد

Ба айнак эҳтиёҷӣ нест ҳаргизи чашми равшан ро

به عینک احتیاجی نیست هرگز چشم روشن را

Ба тундии ёр бояд кард нармиро баҳри корӣ

به تندی یار باید کرد نرمی را بهر کاری

Наёяд корҳо бе риштаи ҳаргизи рости сӯзан ро

نیاید کارها بی رشته هرگز راست سوزن را

Дуруштӣ чун кунад нокас , сари таслими пеши аФгн

درشتی چون کند ناکس، سر تسلیم پیش افگن

Басари дуздӣданӣ , аз хеш , рад кун санги душман ро

بسر دزدیدنی، از خویش، رد کن سنگ دشمن را

Бхўондн мешавад аз ҳам ҷудои неку бади маънӣ

بخواندن می شود از هم جدا نیک و بد معنی

Шавад то донаи пок аз ки , бидиҳ бар боди хирман ро

شود تا دانه پاک از که، بده بر باد خرمن را

Кӣ натавонад аз ҳайрат , туро ба гирди сргштн

کی نتواند از حیرت، ترا به گرد سرگشتن

Кунад ойӣнаи тоби оризати санги фалохан ро

کند آیینه تاب عارضت سنگ فلاخن را

Асар дар бебасират нест он рухсорро воъиз

اثر در بی‌بصیرت نیست آن رخسار را واعظ

Насозад хираи нури меҳри ҳаргизи чашми равзан ро

نسازد خیره نور مهر هرگز چشم روزن را