Чашмаш дар ситам бар халқ боз карда

چشمش در ستم بر خلق باز کرده

Мижгони бхўни мардум , дастӣ дароз карда

مژگان بخون مردم، دستی دراز کرده

Бардошта бткбир , якборагии зи худ даст

برداشته بتکبیر، یکبارگی ز خود دست

Ҳар каси бқблаҳи мо икраҳ намоз карда

هر کس بقبله ما یکره نماز کرده

Сарчашма ҳаётаст лаъли ту , лек мо ро

سرچشمه حیات است لعل تو، لیک ما را

Зулфи ту бениёз аз умр дароз карда

زلف تو بی نیاز از عمر دراز کرده

То сими дард биғш созад дар оташи ишқ

تا سیم درد بیغش سازد در آتش عشق

Теғаши ду ним дилро , монанди газ карда

تیغش دو نیم دل را، مانند گاز کرده

Ҳаст аз хироми нозаш , кӯтоҳи дасти хубон

هست از خرام نازش، کوتاه دست خوبان

Дар некӯии ҳамин сарв , қадӣ дароз карда

در نیکوی همین سرو، قدی دراز کرده

Аз бскаҳ гашта ҳайрони ойӣна бар ҷамолаш

از بسکه گشته حیران آیینه بر جمالش

Дигар баҳам наёяд чашмӣ ки боз карда

دیگر بهم نیاید چشمی که باز کرده

Фикри баланди воъиз аз табъи паст худ нест

فکر بلند واعظ از طبع پست خود نیست

Гуё ки ёди қади он сарв ноз карда

گویا که یاد قد آن سرو ناز کرده