Ёрб дили қонеъ , бадали сими зарами даҳ

یارب دل قانع، بدل سیم زرم ده

Аз пои бдомни сари бидрди серуми даҳ

از پای بدامن سر بیدرد سرم ده

Ҷузи гирди мазаллат дар халқ чаҳ хезад ?

جز گرد مذلت در خلق چه خیزد؟

Ақлии басари бихрд дар бадарами даҳ

عقلی بسر بیخرد در بدرم ده

Зини чашм чаҳ дидам , биҷуз аз олами касрат

زین چشم چه دیدم، بجز از عالم کثرت

Чашм дигар аз баҳри ҷаҳон дигарам даҳ

چشم دگر از بهر جهان دگرم ده

Дар хонаи дили гирди ғам аз равзан гӯш аст

در خانه دل گرد غم از روزن گوش است

Гӯшии зи хабарҳои ҷаҳони бихбрми даҳ

گوشی ز خبرهای جهان بیخبرم ده

Не ҷой мақомаст , гулу лои алойиқ

نی جای مقامست، گل و لای علایق

Тавфиқи гузар кардан азин раҳгузарами даҳ

توفیق گذر کردن ازین رهگذرم ده

Аз сар макунам сояи савдои ғамат кам

از سر مکنم سایه سودای غمت کم

Зини боли ҳумои давлати бизўру зарами даҳ

زین بال هما دولت بیزور و زرم ده

Паҳлу чу тиҳии гашти зи олам , пар ва боласт

پهلو چو تهی گشت ز عالم، پر و بالست

Ёрб басӯии хештан , ин болу пурми даҳ

یارب بسوی خویشتن، این بال و پرم ده

Дар дашт таҷарруд натавон хор ғамӣ ёфт

در دشت تجرد نتوان خار غمی یافت

Аз лутфи далелии сӯии он бум ва барам даҳ

از لطف دلیلی سوی آن بوم و برم ده

Хом басараст аз ҳаваси сақфи зар андӯд

خام بسر است از هوس سقف زر اندود

Вайрона дар баста бе боми дирами даҳ

ویرانه در بسته بی بام درم ده

Ғӯлӣ чу أмл ҳаст раҳи бандагӣат ро

غولی چو أمل هست ره بندگیت را

Аз дарди талаби бадарғаи ин сафарами даҳ

از درد طلب بدرقه این سفرم ده

То роҳи туро шамъ шавад серумаи бениш

تا راه ترا شمع شود سرمه بینش

Як дидаи дили вор аз он хоки дирами даҳ

یک دیده دل وار از آن خاک درم ده

Ойӣна аз занги ҳавас , хок нишин аст

آیینه از زنگ هوس، خاک نشین است

Хокистарӣ аз оташи оҳ , саҳарами даҳ

خاکستری از آتش آه، سحرم ده

Саргармии савдои ҳўӣу ҳавасами сӯхт

سرگرمی سودای هوی و هوسم سوخت

Дилсардии азин оташи зулмати асарами даҳ

دلسردی ازین آتش ظلمت اثرم ده

Аз хушкии з ҳдм нашавад тухми амали сабз

از خشکی ز هدم نشود تخم عمل سبز

Борони сиришк аз раги мижгони терми даҳ

باران سرشک از رگ مژگان ترم ده

Ҳар гуҳ ки барояд суханат , гӯши дилами бахш

هر گه که برآید سخنت، گوش دلم بخش

Ҳар ҷокаҳ на ҳарфат гузарад , гӯши карами даҳ

هر جاکه نه حرفت گذرد، گوش کرم ده

Беед ту , бар бод шуд ин умри гиромӣ

بی اید تو، بر باد شد این عمر گرامی

Аз мурдан бо ёди ту , умр дигарам даҳ

از مردن با یاد تو، عمر دگرم ده

Аз гӯши гарон , гӯш кашам шуд сухани марг

از گوش گران، گوش کشم شد سخن مرگ

Пешами сафарии омада , зоди сафарами даҳ

پیشم سفری آمده، زاد سفرم ده

Хобӣ чу аҷал ҳаст ва , хурӣ чун ғами онам

خوابی چو اجل هست و، خوری چون غم آنم

Дар бандагии худ , тани бихўоб ва хӯрам даҳ

در بندگی خود، تن بیخواب و خورم ده

Аз хок ту бардоштем , ҳам ту кунам сабз

از خاک تو برداشتیم، هم تو کنم سبز

Кардӣ зи ғами худ чу ниҳолам , самарами даҳ

کردی ز غم خود چو نهالم، ثمرم ده

Аз сангдилон гашта дами теғи забонам

از سنگدلان گشته دم تیغ زبانم

Обаши зи раҳи лутф , бхўни ҷигарами даҳ

آبش ز ره لطف، بخون جگرم ده

Гардӣдаам аз фикри сухани ришта чу воъиз

گردیده ام از فکر سخن رشته چو واعظ

Аз қулзуми маънии ҳамаи яктои гуҳарами даҳ

از قلزم معنی همه یکتا گهرم ده