Нагузошт ҷони ғами ту барои шаҳодатӣ

نگذاشت جان غم تو برای شهادتی

Доранд ошиқони ивази ҷон , иродатӣ

دارند عاشقان عوض جان، ارادتی

Онҷо ки офтоби рахт партав афганд

آنجا که آفتاب رخت پرتو افگند

Бо соя эй , набошад саодатӣ

با سایه همای، نباشد سعادتی

Оеи магари бтҳнити мо , вагар на нест

آیی مگر بتهنیت ما، و گر نه نیست

Бемории ҳавои ғаматро иёдатӣ

بیماری هوای غمت را عیادتی

Даъвӣ кунад чу теғи ту бо оби зиндагӣ

دعوی کند چو تیغ تو با آب زندگی

Доранд куштагони ғамати ҳам шаҳодатӣ

دارند کشتگان غمت هم شهادتی

Дар банди расму одати дунё набӯдан аст

در بند رسم و عادت دنیا نبودن است

Дар шаҳр ишқ бошад агар расму одатӣ

در شهر عشق باشد اگر رسم و عادتی

Ҳоле надидаем зи перони ин замон

حالی ندیده ایم ز پیران این زمان

Ҷуз инки ҳасташон бҷўонони иродатӣ

جز اینکه هستشان بجوانان ارادتی

Воъиз агар зиёда талаб бошӣ аз ҷаҳон

واعظ اگر زیاده طلب باشی از جهان

Шукраст шукри неъмат аз ҳади зёдтӣ !

شکر است شکر نعمت از حد زیادتی!