Писанд дӯст набӯд худ писандӣ

پسند دوست نبود خود پسندی

Ману бечорагӣу дардмандӣ

من و بیچارگی و دردمندی

Қадам магузор аз пастии бболо

قدم مگذار از پستی ببالا

Ки бад афтоданӣ дорад баландӣ !

که بد افتادنی دارد بلندی!

зи ҳақи чашми дилатро бастаи дунё

ز حق چشم دلت را بسته دنیا

Ки бошад кори ҷодӯи чашми бандӣ

که باشد کار جادو چشم بندی

Набошад чун гулобу гули гувоҳӣ

نباشد چون گلاب و گل گواهی

Ки резади обрӯ аз ҳарзаи хндӣ

که ریزد آبرو از هرزه خندی

Гризоннди покони зи аҳли давлат

گریزانند پاکان ز اهل دولت

Кунад паҳлуи тиҳӣ , об аз баландӣ

کند پهلو تهی، آب از بلندی

Чаҳ осони хешро воъизи бсди айб

چه آسان خویش را واعظ بصد عیب

Писандидӣ бойени мушкили писандӣ !

پسندیدی باین مشکل پسندی!