Агар дар хоби байнами лангари он кӯҳи тамкин ро

اگر در خواب بینم لنگر آن کوه تمکین را

Тиҳии з оташ кунад хоби гаронами санги болин ро

تهی ز آتش کند خواب گرانم سنگ بالین را

Мусаввир май намояди холу хаташи хонаи зин ро

مصور می نماید خال و خطش خانه زین را

Мурассаъ мекунад лаъли лаб ӯ , ҷоми заррин ро

مرصع می کند لعل لب او، جام زرین را

Набошад ҳар дилии шоистаи тсдиъи дилдорӣ

نباشد هر دلی شایسته تصدیع دلداری

Макун занҷир ҳар девона ӣӣ он зулфи парчин ро

مکن زنجیر هر دیوانه یی آن زلف پرچین را

Чаҳ ҳамчашмии намояди ҷом май бо гардиши чашмӣ

چه همچشمی نماید جام می با گردش چشمی

Ки кайфият диҳад имрӯзи ёдаши базми дӯшинро ?

که کیفیت دهد امروز یادش بزم دوشین را؟

Дил белангарам чун по фишорад пеши дилдорӣ

دل بی لنگرم چون پا فشارد پیش دلداری

Ки шухиҳои ӯ аз ҷои дароради кӯҳи тамкинро ?

که شوخی های او از جا درآرد کوه تمکین را؟

Ғам ӯро ба ёдӣ дардмандон додаанд аз каф

غم او را به یادی دردمندان داده اند از کف

Чаро дорад дареғ аз вай касе худ ҷони ширин ро

چرا دارد دریغ از وی کسی خود جان شیرین را

Гузаштан нест бар аҳли назар , осони азин гулшан

گذشتن نیست بر اهل نظر، آسان ازین گلشن

Буд хори таъаллуқ ҳар гулии домони гулчин ро

بود خار تعلق هر گلی دامان گلچین را

Параст аз гирд беинсофӣ , ин кулуфти сарои воъиз

پر است از گرد بی انصافی، این کلفت سرا واعظ

Ҳамон беҳтар ки каси пӯшади зи ёрони чашми таҳсин ро

همان بهتر که کس پوشد ز یاران چشم تحسین را