Кӣми ман ? бедилӣ , бечорае , аз хеши дилгирӣ !

کیم من؟ بیدلی، بیچاره‌ای، از خویش دلگیری!

Ба оби теғи хубони ташнае , аз ҷони худ сирӣ !

به آب تیغ خوبان تشنه‌ای، از جان خود سیری!

( зи сар то пои гунаҳи корам , надорам узри тақсирӣ

(ز سر تا پا گنه کارم، ندارم عذر تقصیری

зи чашми афтодаи ёрам , рафиқон чист тадбирӣ ? )

ز چشم افتاده یارم، رفیقان چیست تدبیری؟)

Нисори ҷони бадаст ва , дидаи хоҳиш барра дорам

نثار جان بدست و، دیده خواهش بره دارم

Ки ?имае расад аз гӯшаи абрӯии шамшерӣ

که ایمایی رسد از گوشه ابروی شمشیری

Дилам мерафт ва , менолид ҳар узвами зи дунболаш

دلم می‌رفت و، می نالید هر عضوم ز دنبالش

Ба оҳангӣ ки , нолад аз паии девонаи занҷирӣ

به آهنگی که، نالد از پی دیوانه زنجیری

Забони хомааш ,гар бишиканад дар ҳам , аҷаб набӯд

زبان خامه اش، گر بشکند در هم، عجب نبود

Мусаввир гар кунад аз ранги ман пардози тасвирӣ !

مصور گر کند از رنگ من پرداز تصویری!

Ҳаёти тозае аз ҳар хиромаш ёфтам воъиз

حیات تازه‌ای از هر خرامش یافتم واعظ

Ба пои сарв болояш накардам мурдани сирӣ !

به پای سرو بالایش نکردم مردن سیری!