Айём айш бигузашт , шуд рӯзгори перӣ

ایام عیش بگذشت، شد روزگار پیری

Гирд шабоб бархест , аз раҳгузори перӣ

گرد شباب برخاست، از رهگذار پیری

Ғофил машав ки дорад сайлоби марг аз пай

غافل مشو که دارد سیلاب مرگ از پی

Барфи сифеди мӯе , бар кӯҳсори перӣ

برف سفید مویی، بر کوهسار پیری

Аз мо чаҳ тоъат ояд , чун мӯ сифед гардид ?

از ما چه طاعت آید، چون مو سفید گردید؟

Ин гули нмизнди сар , аз шӯраи зори перӣ !

این گل نمیزند سر، از شوره زار پیری!

Хаттӣ аст мекашад чарх , бар сатр ҳастӣ мо

خطی است میکشد چرخ، بر سطر هستی ما

Моро бкФ Асо нест , дар рӯзгори перӣ

ما را بکف عصا نیست، در روزگار پیری

Дар базми зиндагонӣ , будем баси мукаррар

در بزم زندگانی، بودیم بس مکرر

Моро замонаи пӯшеди зи он пунбаи дори перӣ

ما را زمانه پوشید ز آن پنبه دار پیری

Инак расед роҳат , аз банди зиндагонӣ

اینک رسید راحت، از بند زندگانی

Митозд аз ду мӯе , аблақи савори перӣ

میتازد از دو مویی، ابلق سوار پیری

Дар зери нанги исён , кардам сифеди мӯ ро

در زیر ننگ عصیان، کردم سفید مو را

Аз ранг зардем кард , гули пунбаи зори перӣ

از رنگ زردیم کرد، گل پنبه زار پیری

Бар даргаи бузургон , натавон шудан ба ин рӯ

بر درگه بزرگان، نتوان شدن به این رو

Об арақ бирав зан , аз чашмасор перӣ

آب عرق برو زن، از چشمه سار پیری

Аз баси зи бори даврӣ , чун моҳи нави хмидим

از بس ز بار دوری، چون ماه نو خمیدیم

Бошад ҷавонии мо , ҳам дар шумори перӣ

باشد جوانی ما، هم در شمار پیری

Нашнохтем Аслан , суду зиёни худ ро

نشناختیم اصلا، سود و زیان خود را

Кардем ҳамчуи Тифлон , ҷо дар канори перӣ

کردیم همچو طفلان، جا در کنار پیری

Воъизи бдргаҳи ҳақ , натавон шудани бойени рӯ

واعظ بدرگه حق، نتوان شدن باین رو

Оби арақи брўзн аз чашмасор перӣ

آب عرق بروزن از چشمه سار پیری