Балои натиҷа буд , айшҳои нӯшин ро

بلا نتیجه بود، عیشهای نوشین را

Насаб ба ханда расад , гиряҳои хунин ро

نسب به خنده رسد، گریه های خونین را

зи ғифлати ту ҷаҳон гашта ҷои осоиш

ز غفلت تو جهان گشته جای آسایش

Намӯда хоби гарони нарми санги болин ро

نموده خواب گران نرم سنگ بالین را

Турост айши гуворо , чу хоксори шӯй

تراست عیش گوارا، چو خاکسار شوی

Ки оби сард буд кӯзаи сафолин ро

که آب سرد بود کوزه سفالین را

Насаб чаҳ суд диҳад , чун ту беҳунар бошӣ ?

نسب چه سود دهد، چون تو بی هنر باشی؟

зи оби ҷӯ , чаҳ буриши теғҳои чубинро ?

ز آب جو، چه برش تیغهای چوبین را؟

Хаёли лаъли лаби ёри воъизи имшаби боз

خیال لعل لب یار واعظ امشب باز

Бидидаам , чу намаки сохт хоби ширин ро

بدیده ام، چو نمک ساخت خواب شیرین را