Ба хунрезӣ ҳамоно дод фармони чашми ҷодӯ ро
به خونریزی همانا داد فرمان چشم جادو را
Ки аз мижгон наад ангушт бар лаби теғи абрӯ ро
که از مژگان نهد انگشت بر لب تیغ ابرو را
Муҳаббати турфаи саҳройии сет , каз ғайрат дар он водӣ
محبت طرفه صحراییست، کز غیرت در آن وادی
Гиребон чок натавон дид , нақши пои оҳӯ ро
گریبان چاک نتوان دید، نقش پای آهو را
Хати Бағдоди соғар , бугсалади худро з бе тобӣ
خط بغداد ساغر، بگسلد خود را ز بیتابی
Чу мавҷи бодаи лаб бар лаб гузорад он парии рӯ ро
چو موج باده لب بر لب گذارد آن پریرو را
Ҳалоки холи он пешонӣу чини ҷабини гирдам
هلاک خال آن پیشانی و چین جبین گردم
Ки дорад доғ аз хӯбӣ , ҳазорон чашму абрӯ ро
که دارد داغ از خوبی، هزاران چشم و ابرو را
На танҳо ғунчаро дар шохи гул бардааст фикр ӯ
نه تنها غنچه را در شاخ گل برده است فکر او
Ки ин ғам ёд дорад садҳазорони сар ба зону ро
که این غم یاد دارد صدهزاران سر به زانو را
Ба аҷзи нотавонӣ , дасту пои он камон дорам
به عجز ناتوانی، دست و پای آن کمان دارم
Ки гирад теғ бе раҳмии зи кафи он тарки бдхўро ?
که گیرد تیغ بیرحمی ز کف آن ترک بدخو را؟
Ба ҷуръати барадами теғи нигоҳат май дӯди воъиз
به جرأت بردم تیغ نگاهت میدود واعظ
Ба ин девонаи сари даҳ як назари он чашми ҷодӯро !
به این دیوانه سر ده یک نظر آن چشم جادو را!