Бо ҳамаи найранг , токӣ гуфту гӯии содагӣ ? !

با همه نیرنگ، تاکی گفت و گوی سادگی؟!

Худфурӯшӣ чанд , бо ин даъвии озодагӣ ? !

خودفروشی چند، با این دعوی آزادگی؟!

Хоксоронро , дар он даргоҳи қурби дигрост

خاکساران را، در آن درگاه قرب دیگراست

Саҷдаи гоҳ халқ шуд , саҷҷода аз афтодагӣ

سجده گاه خلق شد، سجاده از افتادگی

Бе нишонони бештари дарди сар аз касрати кашанд

بی نشانان بیشتر درد سر از کثرت کشند

Каъбаро баргард саргурданд , аз бе ҷодагӣ

کعبه را برگرد سرگردند، از بی جادگی

Лоф ръноӣӣ занад ,гар сарви пеши қоматаш

لاف رعنائی زند، گر سرو پیش قامتش

Дорад он сарви равон дар хизматаши астодгӣ

دارد آن سرو روان در خدمتش استادگی

Бо забон сабза гуяд дона дар хоки ин сухан :

با زبان سبزه گوید دانه در خاک این سخن:

Нест ғайр аз сарфарозӣ , ҳосили афтодагӣ !

نیست غیر از سرفرازی، حاصل افتادگی!

Ншأаҳи дардии талаби воъиз , ки гардии дилнишин

نشأه دردی طلب واعظ، که گردی دلنشین

Нест ҳурмати шишаро дар маҳфил аз бе бодагӣ

نیست حرمت شیشه را در محفل از بی بادگی