Дар миёни дӯстон , бо ин камоли бандагӣ
در میان دوستان، با این کمال بندگی
Ғайр танҳоӣ надорем аз касе шармандагӣ
غیر تنهایی نداریم از کسی شرمندگی
Донаи сон дар хоки гумномӣ агар пусида ам
دانهسان در خاک گمنامی اگر پوسیدهام
Барнаме дорад кас аз хокам , ба ҷузи аФгндгӣ
برنمیدارد کس از خاکم، به جز افگندگی
Вошўд шояд дилӣ чун донаи моро зери хок
واشود شاید دلی چون دانه ما را زیر خاک
Нест зери теғи барқ эй сабзаи ҷои зиндагӣ
نیست زیر تیغ برق ای سبزه جای زندگی
Пешае чун ҳила созӣ нест дар олами раво
پیشهای چون حیلهسازی نیست در عالم روا
Панҷ донги халқ , шаш донганд дар бозиндагӣ
پنج دانگ خلق، شش دانگند در بازندگی
Суҳбати ин гарми рӯйони хунак длдўз хаст
صحبت این گرمرویان خنک دلدوز خست
Ҷинат ар хоҳӣ , биҷӯ хилват ба шарти бандагӣ
جنت ار خواهی، بجو خلوت به شرط بندگی
Чун дили худ , ин хасисони мурдаи як дарраманд
چون دل خود، این خسیسان مرده یک درهمند
Чун буд ин дахмаи пари мурдаи ҷои зиндагӣ ? !
چون بود این دخمه پر مرده جای زندگی؟!
Тар наме созанди ҷуз бо ҷиФаҳи дунёи димоғ
تر نمیسازند جز با جیفه دنیا دماغ
Чун каси ӣнҷо хуш тавонад буд , бо ин гндгӣ ? !
چون کس اینجا خوش تواند بود، با این گندگی؟!
Бар сар дунёӣ пучаст ошноиҳои халқ
بر سر دنیای پوچست آشناییهای خلق
з он набошад ин банноро , он қадари пояндагӣ
ز آن نباشد این بنا را، آن قدر پایندگی
Қадар доранд ин ҷудои аФгнон аз бас кунун
قدر دارند این جداییافگنان از بس کنون
Дар миёнҳо ҷой дорад теғ аз барандагӣ
در میانها جای دارد تیغ از برندگی
Пеши дунон чанд резии обрӯи баҳри дунон ? !
پیش دونان چند ریزی آبرو بهر دونان؟!
Ҳар нафас то чанд мурдан , баҳри ин як зиндагӣ ? !
هر نفس تا چند مردن، بهر این یک زندگی؟!
Лиззати резиш , баради занг аз дили аҳли карам
لذت ریزش، برد زنگ از دل اهل کرم
намешавад ҳар ҷомаи зебо , чун буд зебандагӣ
میشود هر جامه زیبا، چون بود زیبندگی
Зуҳди хушкам , хок бар сар карда , дорам чашми он
زهد خشکم، خاک بر سر کرده، دارم چشم آن
Коўрди обӣ ба рӯй кори ман , шармандагӣ
کآورد آبی به روی کار من، شرمندگی
Қадар танҳоӣ бидон воъиз , ки охири қатра ро
قدر تنهایی بدان واعظ، که آخر قطره را
Хилвати ком садаф шуд , мояи арзандагӣ
خلوت کام صدف شد، مایه ارزندگی