Бо ин ду рӯзаи умр , бо ин ҳирси пешагӣ

با این دو روزه عمر، با این حرص پیشگی

эй вой агар ҳаёти ту будӣ ҳамешагӣ

ای وای اگر حیات تو بودی همیشگی

Шуд кӯҳи бесутуни гунаҳи ман , вале зи шарм

شد کوه بیستون گنه من، ولی ز شرم

Дорам зи сари бпишии худ , чашми тешагӣ

دارم ز سر بپیشی خود، چشم تیشگی

Зини оташи фиғон ки кунанд аз ту шиша ҳо

زین آتش فغان که کنند از تو شیشه ها

Дар толеъи ту дидаам эй санги шишагӣ

در طالع تو دیده ام ای سنگ شیشگی

Хӯрдааст бскаҳи санги ҷафо , шохам аз самар

خورده است بسکه سنگ جفا، شاخم از ثمر

Гардан кашад чу беди мўлаҳи бришгӣ

گردن کشد چو بید موله بریشگی

Шерам , гуҳи масофи адам , лек нолаи сон

شیرم، گه مصاف عدم،لیک ناله سان

Як не тавонадам кунад , аз заъфи бешагӣ

یک نی تواندم کند، از ضعف بیشگی

Омад чу вақт рафтан , азин боғи ғами Фзо

آمد چو وقت رفتن، ازین باغ غم فزا

Бар пои нахл умр кунад оби тешагӣ

بر پای نخل عمر کند آب تیشگی

Нозад бтоҷи давлати даҳ рӯзаи шоҳ агар

نازد بتاج دولت ده روزه شاه اگر

Тоҷисти гоҳ-гоҳе , моҳами ҳамешагӣ

تاجیست گاهگاهی، ماهم همیشگی

Дар созу барг бе самарони по фишурданат

در ساز و برگ بی ثمران پا فشردنت

Нахли ҳаётро , кунад эй хоҷаи решагӣ

نخل حیات را، کند ای خواجه ریشگی

Гар ҳаст дасти хасму гиребони ман , вале

گر هست دست خصم و گریبان من، ولی

Даст манаст ва , домани ихлоси пешагӣ

دست منست و، دامن اخلاص پیشگی

Воъизи бадасти бухл , шавад зуди зари талаф

واعظ بدست بخل، شود زود زر تلف

Биспур бадасти ҷӯад , ки гардад ҳамешагӣ

بسپر بدست جود، که گردد همیشگی