Аз ҳол мезанад дам , сӯфии бҳрзаҳи нолӣ

از حال میزند دم، صوفی بهرزه نالی

Алҳақ вале тавон шуд , зини ҳолҳои қолӣ !

الحق ولی توان شد، زین حالهای قالی!

Перони ин замонро , чун муътақид набошем ?

پیران این زمان را، چون معتقد نباشیم؟

Ҳастанд гарчи нопок , доранд поки молӣ !

هستند گرچه ناپاک، دارند پاک مالی!

Касро ба авҷи иззат , афтодагии расонад

کس را به اوج عزت، افتادگی رساند

Парвоз ранг набӯд , ҷуз бо шикастаи болӣ

پرواز رنگ نبود، جز با شکسته بالی

Перӣ расед ва , дорем рӯи сӯии кӯдакии боз

پیری رسید و، داریم رو سوی کودکی باز

Шояд дигар бубинеми дидори хурдсолӣ !

شاید دگر ببینیم دیدار خردسالی!

Сармояи тъиш , ҳиммат буд , на макунат

سرمایه تعیش، همت بود، نه مکنت

Баси харҷҳо ки кардем аз кӣсаҳои холӣ

بس خرجها که کردیم از کیسه های خالی

Бар бод агар равад дайн , аз суди зар чаҳ нуқсон ?

بر باد اگر رود دین، از سود زر چه نقصان؟

Набӯд зиёни дарин аҳд , ғайр аз зиёни молӣ

نبود زیان درین عهد، غیر از زیان مالی

Токӣ наҳй зи ғифлат , сар бар сари ин ҷаҳон ро

تاکی نهی ز غفلت، سر بر سر این جهان را

Аз сар бибин чаҳ сарҳо вокрдаҳи ин ниҳолӣ

از سر ببین چه سرها واکرده این نهالی

Аз баҳри тоқи айвон , сад тоқи дили шикаста

از بهر طاق ایوان، صد طاق دل شکسته

Пари ҳамчуи тоқи касрӣ , афтодааст холӣ

پر همچو طاق کسری، افتاده است خالی

Фардост сри сри марг , барчӣдаи ин бисотат

فرداست صر صر مرگ، برچیده این بساطت

Ҳар чанд пои фишорӣ эй дил чу санги қолӣ

هر چند پا فشاری ای دل چو سنگ قالی

Набӯд ҳарир агар фарш , афтодагӣ талаб кун

نبود حریر اگر فرش، افتادگی طلب کن

Набӯд баланд агар қаср , ҳиммат бидор олӣ

نبود بلند اگر قصر، همت بدار عالی

Бошӣ агар мулоим , бо табъҳо , диҳандат

باشی اگر ملایم، با طبعها، دهندت

Ҷо дар дил ва забонҳо , чун шеърҳои ҳоле

جا در دل و زبانها، چون شعرهای حالی

Аз худ нмиФшонди зони хоҷа гирд хаст

از خود نمیفشاند زآن خواجه گرد خست

Тарсад мабод он ҳам бошад зиёни молӣ

ترسد مباد آن هم باشد زیان مالی

Дар аҳди мо , ҳаромаст аз бскаҳи расм додан

در عهد ما، حرامست از بسکه رسم دادن

Ёрон дигар нахоҳанд , аз икдгри ҳалолӣ

یاران دگر نخواهند، از یکدگر حلالی

Аз бскаҳ гашта додан , макрӯҳи табъи мардум

از بسکه گشته دادن، مکروه طبع مردم

Бошад ҳаром аз ҳам хоҳанд агар ҳалолӣ

باشد حرام از هم خواهند اگر حلالی

Аз бас ғурур дидам зи аҳли камол , тарсам

از بس غرور دیدم ز اهل کمال، ترسم

Мағрури гирдами охир , ман ҳам ба бикмолӣ

مغرور گردم آخر، من هم به بیکمالی

Гардӣда пои тосри пар аз хаёли ҷонон

گردیده پای تاسر پر از خیال جانان

Воъиз накарда биҷои шӯҳрати бхўши хаёлӣ

واعظ نکرده بیجا شهرت بخوش خیالی