Ту каз тӯли амл дар банди ҷамъи молу сомонӣ
تو کز طول امل در بند جمع مال و سامانی
Туро ба зи остин тангдастон нест ҳамеоне !
ترا به ز آستین تنگدستان نیست همیانی!
Чаҳ гули хуштар димоғи ҳимматро зинкаҳ ҳар соъат
چه گل خوشتر دماغ همت را زینکه هر ساعت
Даҳони баҳри талаби пеш ту бигушоед парешоне ? !
دهان بهر طلب پیش تو بگشاید پریشانی؟!
Ббдмстии саратро мехӯрд ин рӯзгори охир
ببدمستی سرت را میخورد این روزگار آخر
Ту доим аз сабки мағзии ҳамон чун пистаи хандонӣ !
تو دایم از سبک مغزی همان چون پسته خندانی!
Буд нақши ин сухан , бар гунбади сабзи ҳубоб эй дил
بود نقش این سخن، بر گنبد سبز حباب ای دل
Ки то обод мегардӣ , зи боди марги вайронӣ !
که تا آباد میگردی، ز باد مرگ ویرانی!
Набошад ҷомаи гавҳарнигорат бртн , эй ғофил
نباشد جامه گوهر نگارت برتن، ای غافل
Саг нафаст фурӯ бардааст , ҳар сӯи бртўи дандонӣ !
سگ نفست فرو برده است، هر سو برتو دندانی!
Бғир аз роҳати навмидӣ аз ғайри худо , дигар
بغیر از راحت نومیدی از غیر خدا، دیگر
зи абнои замони ҳаргиз касе нашунида эҳсонӣ !
ز ابنای زمان هرگز کسی نشنیده احسانی!
Туро каз риштаи тӯли أмл , оташи басари сӯзад
ترا کز رشته طول أمل، آتش بسر سوزد
Бурузи хештан чун шамъ бояд чашмгарӣоне !
بروز خویشتن چون شمع باید چشم گریانی!
Чу дандони неъматии дорӣ , манол аз нони хушки худ
چو دندان نعمتی داری، منال از نان خشک خود
Кадомин нонхўрши зин ба , ки бо дандони хурии ноне ? !
کدامین نانخورش زین به، که با دندان خوری نانی؟!
зи теғи хасм бокам нест , лекин мекашад инам
ز تیغ خصم باکم نیست، لیکن میکشد اینم
Ки захмами вокнд ҳар дами даҳон дар пеши дармонӣ !
که زخمم واکند هر دم دهان در پیش درمانی!
зи баси даврии маъонии рости боҳами даъвии хӯбӣ
ز بس دوری معانی راست باهم دعوی خوبی
Баҳри ҷо мисраӣ кардам рақам , гардид девонӣ !
بهر جا مصرعی کردم رقم، گردید دیوانی!
Агар хоҳии зи доноёни шумории хешро , воъиз
اگر خواهی ز دانایان شماری خویش را، واعظ
зи донои ҳаминат бас ки донеи инки нодонӣ !
ز دانایی همینت بس که دانی اینکه نادانی!