Бар ман кунад аз баси ғами ишқи ту гаронӣ

بر من کند از بس غم عشق تو گرانی

Берун фитад аз хотирами асрор наоне

بیرون فتد از خاطرم اسرار نهانی

Айёми чунон бардаи тавоноӣам аз даст

ایام چنان برده تواناییم از دست

Каз заъф фитодааст сиришками зи равонӣ

کز ضعف فتاده است سرشکم ز روانی

Чун тир аз ин хонаи муҳайёӣ сафар бош

چون تیر از این خانه مهیای سفر باش

Оварад зи перӣ чу қадати рӯи бкмонӣ

آورد ز پیری چو قدت رو بکمانی

Сад ҳайф ки мо пер ҷаҳондида набудем

صد حیف که ما پیر جهاندیده نبودیم

Рӯзӣ ки раседем боёми ҷавонӣ

روزی که رسیدیم بایام جوانی

Аҳволи турои дӯст чу ба аз ҳама донад

احوال ترا دوست چو به از همه داند

Воъизи ту ҳам аҳволи худ он ба ки ндонӣ !

واعظ تو هم احوال خود آن به که ندانی!