Перӣ раседу нури назари гашт рафтанӣ

پیری رسید و نور نظر گشت رفتنی

Аз айнакаст чашми турои хонаи равшанӣ

از عینک است چشم ترا خانه روشنی

Аз бас гузидааст марои неш ҳар забон

از بس گزیده است مرا نیش هر زبان

Ларзами бхўиши пӯшам агар ҷомаи сӯсанӣ

لرزم بخویش پوشم اگر جامه سوسنی

Натавон шудан бар авҷи шараф , ҷузи бпшти по

نتوان شدن بر اوج شرف، جز بپشت پا

Шуд сари баланди сарв , з бар чидаи доманӣ

شد سر بلند سرو، ز بر چیده دامنی

Афгандаанд баҳри ту чун хоки бистарӣ

افگنده اند بهر تو چون خاک بستری

То чанд фикри қолӣу пуштӣу сӯзанӣ ? !

تا چند فکر قالی و پشتی و سوزنی؟!

Гар олимӣ биравӣ ту ё занад теғи кин

گر عالمی بروی تو یا زند تیغ کین

Онаст зарбаи ту ки бар хештани занӣ

آنست ضربه تو که بر خویشتن زنی