Натавонадами бъшўаҳ ҷаҳон кард раҳзанӣ

نتواندم بعشوه جهان کرد رهزنی

Аз мол карда лиззат дарвешем ғанӣ

از مال کرده لذت درویشیم غنی

Бо қомати хамидаи перон ишоратӣ аст

با قامت خمیده پیران اشارتی است

Яъне буд камоли бузургии фурӯтанӣ

یعنی بود کمال بزرگی فروتنی

Ҷузи хуии хуш ки монеъи осеб душман аст

جز خوی خوش که مانع آسیب دشمن است

Аз ҷомаи ҳарир ки дидааст ҷавшанӣ ? !

از جامه حریر که دیده است جوشنی؟!

Дар базми ёри дӯд , дилами зи он баланд шуд

در بزم یار دود، دلم ز آن بلند شد

То меҳру моҳро нагузорад брўзнӣ

تا مهر و ماه را نگذارد بروزنی

Ҳастанд олимӣ чу гирифтори дарди ман

هستند عالمی چو گرفتار درد من

Рози дилам з кист надонам нуҳуфтанӣ ? !

راز دلم ز کیست ندانم نهفتنی؟!

Лаззоти нафасро ҳамаи дидеми пушту рӯ

لذات نفس را همه دیدیم پشت و رو

Воъизи канора буд аз онҳо гузиданӣ

واعظ کناره بود از آنها گزیدنی